facebook icon

Każdy, kto zachoruje w Niemczech, ma prawo iść na zwolnienie lekarskie – ten fakt jest dobrze znany każdemu pracownikowi. Niejasności pojawiają się zwykle tylko wtedy, gdy zastanawiamy się kiedy dokładnie należy poinformować pracodawcę o chorobie i do kiedy pracownicy są zobowiązani do wizyty u lekarza.

Aby przedstawić pracodawcy, ze jesteśmy chorzy musimy w Niemczech załatwić sobie tzw. Arbeitsunfähigkeitsbescheinigung (zaświadczenie o niezdolności do pracy), potocznie znany jako Krankschreibung, czyli chorobowe. Tak jak w Polsce tak i w Niemczech wystawić je może każdy lekarz.

Jak długo możesz być na chorobowym?

Zasadniczo to od lekarza zależy, jak długo będziesz na zwolnieniu. Jednak zgodnie z przepisami dotyczącymi niezdolności do pracy (AU-RL) nie należy przekraczać okresu dwóch tygodni lub w wyjątkowych przypadkach jednego miesiąca na jedno zwolnienie.

Jak długo wynagrodzenie będzie nadal wypłacane?

Z reguły pracodawca wypłaca wynagrodzenie przez pierwsze sześć tygodni. Zgodnie z § 5 ustawy o kontynuacji płatności wynagrodzenia (EntgFG – Entgeltfortzahlungsgesetzes) należy niezwłocznie poinformować pracodawcę o swojej chorobie, abyś jako pracownik miał prawo do sześciotygodniowego płatnego zwolnienia chorobowego. Musisz także poinformować swojego szefa o spodziewanym czasie trwania choroby.

,,Jeżeli niezdolność do pracy trwa dłużej niż trzy dni kalendarzowe, pracownik musi przedstawić zaświadczenie lekarskie potwierdzające istnienie niezdolności do pracy i jej prawdopodobny czas trwania, najpóźniej następnego dnia roboczego. ” (§ 5 EntgFG)

W związku z tym zwolnienie chorobowe musi zostać dostarczone pracodawcy nie później niż w czwartym dniu choroby. Zdarza się jednak, że umowa o pracę przewiduje krótszy termin, dlatego tak ważne jest dokładne czytanie umowy, ponieważ pracodawca jest również uprawniony do zażądania złożenia chorobowego od pierwszego dnia nieobecności w pracy.

Od 2020 po wejściu nowej ustawy, zgłaszanie chorobowego ma odbywać się jedynie drogą elektroniczną. Co oznacza to dla pracownika? Nie musi się martwic wysyłaniem zwolnienia do pracodawcy, ponieważ pracodawca dostanie automatyczną wiadomość od Twojej ubezpieczalni.

Jeśli po sześciu tygodniach nadal jesteś chory, do gry wkracza Twoje ubezpieczenie zdrowotne i otrzymujesz od niego zasiłek chorobowy tzw. Krankengeld. Wynosi on około 70 procent brutto dotychczasowego wynagrodzenia i jest on wypłacany przez okres trzech lat przez maksymalnie 78 tygodni.

Czy musisz przedstawić pracodawcy dokładną diagnozę Twojej choroby?

Pracownik nie musi szczegółowo informować pracodawcy, na co zachorował – to sprawa prywatna. Pracodawca ma jedynie prawo wiedzieć, jak długo jego pracownik będzie na zwolnieniu. Dlatego przed wizytą u lekarza pracownik musi subiektywnie ocenić, jak długo może trwać jego nieobecność związana z chorobą – a po wizycie u lekarza przekazać pracodawcy ponownie dokładną informacje, jak długo potrwa niezdolność do pracy. Podstawą tej prognozy jest oczywiście zwolnienie lekarskie.

Jeśli jesteś na zwolnieniu chorobowym, musisz leżeć w łóżku

Wizyty u lekarza lub spacer do apteki są oczywiście dozwolone. Możesz także robić zakupy w supermarkecie w dowolnym momencie lub odebrać dziecko ze szkoły lub przedszkola. Możliwe są nawet zajęcia rekreacyjne, takie jak pójście do kina lub restauracji, a także na przykład podróż pociągiem do rodziny. Zasadniczo dozwolone jest wszystko, co nie opóźnia powrotu do zdrowia. Jednak to, co jest niedozwolone i może prowadzić do rozwiązania umowy bez zachowania okresu wypowiedzenia, to praca dla innego pracodawcy podczas zwolnienia chorobowego.

Każdy, kto jest na zwolnieniu chorobowym, nie może zostać zwolniony

Niestety nie. Szef może wypowiedzieć umowę również podczas zwolnienia lekarskiego. Żadna ustawa nie mówi o ochronie pracownika przed zwolnieniem podczas zwolnienia lekarskiego. Zasadniczo pracodawca może nawet odstąpić od umowy z powodu choroby pracownika. Istnieją jednak bardzo surowe ograniczenia co do warunków zwolnienia: prognozy lekarskie na przyszłość muszą być negatywne – i przewidywać przerwę w świadczeniu pracy przez co najmniej sześć tygodni rocznie. Może tak być na przykład w przypadku leczenia uzależnień.

Źródła:

www.deutsche-handwerks-zeitung.de

www.gansel-rechtsanwaelte.de